Voorbij: die mooie zomer! » InSchothorst

Voorbij: die mooie zomer!

Voorbij: die mooie zomer!

DIT BERICHT WAS NIEUWS IN NOVEMBER 2018.
HET STAAT NU IN HET ARCHIEF VAN INSCHOTHORST.NL
DE INFORMATIE IN DIT BERICHT IS NU MOGELIJK ACHTERHAALD.


Wat een geweldige zomer hebben we achter de rug. Wekenlang leefden we in de tuin. laat in de tuin zitten.  Elke morgen de tuinstoelen van kussens voorzien. Onder het genot van een luchtig ontbijtje de krant doornemen en dan maar snel de parasol openklappen, want warm was de afgelopen zomer wel.

Onze goede, oude buren zijn ook liefhebbers van de zon. Net als wij zitten ook zij elke dag in de tuin. Zij met haar hardhorendheid en hij met een daardoor aangepast stemvolume.

Of we nou willen of niet: we horen woord voor woord wat ze met elkaar bespreken. En voor mensen die al zoveel huwelijksjaren samenzijn is dat opvallend veel. Het gesprek tussen de twee kabbelt de hele lange zomer door.

Zowel de buurman als buurvrouw hebben een stopwoordje. Hij eindigt nagenoeg elke zin met een vragend ‘ja?’. Vermoedelijk om te peilen of zijn vrouw zijn verhaal wel volgt. Maar gek genoeg horen we haar nooit antwoord geven en last de buurman ook nooit een pauze in, zodat ze antwoord zou kunnen geven.

Het stopwoordje van de buurvrouw is een snerpend  ‘Hè?’. Om de paar minuten schalt dat vragende ‘Hè?’ door de tuin. Het doet pijn aan mijn oren. Het druist zo in tegen wat ik thuis geleerd heb: zeg nooit ‘hè?’, dat klinkt zo lomp, vraag ‘wat zegt u’’?

Het gesprek van onze buren kabbelt de hele zomer door. We raken er aan gewend en stoppen onze oren toe. Alleen als er met stemverheffing gesproken wordt, leggen we onze krant of boek even neer.

Laatst bijvoorbeeld. Toen iets in de buurt het gespreksonderwerp van onze buren was en onze namen ook zijdelings ter sprake kwamen. Maar net op het moment dat we de clou konden vernemen, ging onze andere buurman met zijn maaimachine aan de slag en hoorde we alleen nog maar zijn motorlawaai.

Mijn vrouw en ik keken elkaar toen aan en besloten onze E-bike uit de schuur te halen en een rondje te gaan fietsen. Als we weer thuiskomen is de rust in onze tuin niet teruggekeerd. Iedereen zit immers buiten. Uit alle windrichtingen komen de gesprekken onze tuin binnen.

Er groeit een diep verlangen in ons dat er een regenbuitje komt over-drijven. Toch geen kwaad woord over onze buren. In de aard zijn het aardige en behulpzame mensen. Heb je elkaar nodig dan zijn zij en wij er voor elkaar. Waarmee gezegd: ”een goede buur is beter dan een verre vriend”

Om op het opschrift terug te komen: het was het zomertje wel.

Waarvan acte: buurman Piet.

Buurman Piet van den Enden is één van de wijkschrijvers van Schothorst.

Wilt u ook wijkschrijver zijn? Bel dan 06 – 52 477 917

08/11/2018 / by / in ,
Comments