Queekhoven: Bewoners in actie (1) » InSchothorst

Queekhoven: Bewoners in actie (1)

Queekhoven: Bewoners in actie (1)

(foto: ingegooide ramen, Basisschool De Wingerd 2003-2004)

Soms moet het beeld van Schothorst als rustige wijk worden bijgesteld.

In een recent verleden was dat zichtbaar in de buurt Queekhoven in Schothorst Noord. Daar liep de jeugdoverlast rond het jaar 2004 dermate uit de hand, dat zowel de wijkprofessionals als de bewoners met de handen in het haar zaten.

Met enige regelmaat lezen we het in de krant. Wijken als Koppel-Kruiskamp, Hoogland, Kattenbroek, Nieuwland en recent Vathorst worden geconfronteerd met hangjeugd die overlast veroorzaakt, vernielingen aanricht en bewoners een onveilig gevoel geeft. Dan wordt als oplossing snel verwezen naar de wijkagent, de toezichthouders van de gemeente (de z.g. BOA’s) en het jongerenwerk. Lopen de zaken helemaal uit de hand, dan wil de burgemeester nog weleens verschijnen om de gemoederen te bedaren. Gevolgd door huisbezoeken om ouders van de betrokken jeugd te betrekken bij de aanpak en hen te wijzen op hun taak als opvoeder. Alle Nederlandse gemeenten hebben tegenwoordig een vaste werkwijze om overlastgevende of criminele jeugdgroepen in kaart te brengen (te monitoren in vaktermen) en de informele groepsleiders stevig aan te pakken, waardoor de straatgroepen uiteenvallen.

Dan is het weer wachten op een volgende generatie jeugd, die bij gebrek aan goede vrijetijdsbesteding op straat gaat experimenten met grensoverschrijdend gedrag. Volgt daar geen gepaste reactie op, dan kan dat gedrag snel escaleren.

Drank en drugs
En dat wat er zo’n 15 jaar geleden in Queekhoven gebeurde.

Rond het plein van de drie basisscholen, de Drieslag, de Wingerd en de Weesboom, formeerde zich uit het zicht van de omwonenden een hanggroep, die in het weekend, gestimuleerd door drank en drugs ‘helemaal losging’. Wie beschrijft de wanhoop van leerkrachten die ’s morgens ontdekken dat de ramen van hun klaslokaal met bakstenen zijn ingegooid, het lokaal bezaaid ligt onder honderden glassplinters. Maar ook de omliggende straten werden niet gespaard, waar de hanggroep hun aanwezigheid kenbaar maken met het in brand steken van kliko’s.

De actie die werd ondernomen vanuit de wijkpolitie en het jongerenwerk bleek niet te werken. Tegenwoordig zouden we deze aanpak als ‘soft’ bestempelen, omdat echte sancties uitbleven. Wel werd er een gesubsidieerde survival in de Ardennen georganiseerd en werd er met de jeugd gespraat. Pas later werd zichtbaar dat het drank- en drugsgebruik al dermate uit de hand was gelopen dat de kids nauwelijks beseften waarmee ze bezig waren. Met als triest hoogtepunt het in de as leggen van het gymnastieklokaal van de basisscholen in een Oudejaarsnacht.

Machteloos
En juist als je zou verwachten dat de toezichthoudende professionals een tandje bij zouden zetten, gebeurde het omgekeerde. Zij gaven aan niet in staat te zijn om de escalerende situatie het hoofd te bieden.

Voor de wijkmanager van de gemeente was dat onacceptabel. In de wijkkrant van Schothorst, die destijds huis aan huis werd bezorgd, deed hij een klemmend oproep aan wijkbewoners om mee te werken aan een betere aanpak. Dat was een helder initiatief omdat het tot dan toe had ontbroken aan de belangrijkste schakel in de aanpak van de jeugdoverlast: de inzet van bange en boze bewoners, die zich steeds onveiliger gingen voelen in hun eigen buurt.

Wat volgde kan anno 2017 worden gezien als een schoolvoorbeeld van een aanpak waarbij alle betrokkenen een vuist maken om hun buurt weer tot een fijne en veilige woon- en leefplek te maken. Een aanpak die helaas in de jaren die volgden in andere wijken van Amersfoort weinig navolging kreeg.

Hoe dat in Queekhoven in z’n werk ging leest u in een volgende aflevering.

19/09/2017 / by / in
Comments