Kracht van de wijk (1): een bewonersinitiatief dat geen vervolg kreeg

Kracht van de wijk (1): een bewonersinitiatief dat geen vervolg kreeg

Het was 2012. Het land was in mineur. Aan de economische crisis kwam maar geen einde en de overheid werkte aan plannen om het beleid rond zorg, welzijn en participatie ingrijpend te wijzigen, gekoppeld aan een omvangrijke bezuinigingsoperatie. Bij de uitvoering van dat nieuwe beleid werden de gemeenten leidend. Menig burger vroeg zich af wat dat voor met name kwetsbare groepen in de samenleving zou gaan betekenen.

Betrokken burgers

Drie ‘betrokken burgers’, die binnen het sociaal domein werkzaam waren, vonden elkaar in hun zorgen over hoe het een en ander in de praktijk zou uitwerken. Aan de burger werden immers hoge eisen gesteld. Daar waar voorheen te veel ‘gepamperd’ was, moest de burger nu ineens meer eigen verantwoordelijkheid gaan dragen. ‘Zelfredzaamheid’ werd het grote toverwoord, bij deze pijnlijke operatie.

Zelfredzame burger

Bij alle plannenmakerij werd echter geen enkele burger betrokken. Reden voor Ria Roelofs, Joop Roebroek en Daan Vosskühler om de conferentie ‘Kracht van de wijk’ te organiseren voor de wijken Kattenbroek, Zielhorst en Schothorst.

In deze conferentie stonden de wijkbewoners centraal: hen werd gevraagd wat de prioriteiten en aandachtsgebieden moesten zijn binnen de wijken rond de zorg en aandacht voor de minder ‘zelfredzame burger’ en de versterking van de sociale samenhang in de buurten.

Gratis conferentie

Op basis van die prioriteiten gingen bewoners en professionals (veelal directies van instellingen) daarna aan de slag om concrete scenario’s voor de nabije toekomst uit te werken.

De conferentie was gratis, wijkcentrum het Middelpunt stelde haar accommodatie belangeloos ter beschikking en twee wethouders waren gemotiveerd om de twee bijeenkomsten te openen en de resultaten in ontvangst te nemen.

Nu wordt alles wat gratis wordt aangeboden in de regel minder gewaardeerd dan een product waar een stevig prijskaartje aan hangt. De organisatie voorzag dat instellingen die zich hadden aangemeld alsnog zouden kunnen afhaken. Daarom werd hen meegedeeld dat er bij afwezigheid van deelname een pittige factuur gestuurd zou worden. Een strategie die uitstekend bleek te werken. De enige opvallende afwezige in het geheel was Bureau Jeugdzorg, omdat twee afdelingen het onderling niet eens konden worden wie aan de conferentie zou deelnemen.

En de gemeente?

Inhoudelijk was de conferentie een succes. Er werden duidelijke doelen geformuleerd, terwijl er concreet werd afgesproken om professionals en bewoners meer met elkaar in contact te brengen. Dat zou gebeuren via een maandelijkse ‘happy hour’ op de vrijdagmiddag en een grote wijkmaaltijd. De wijkmanager van de gemeente nam de organisatie daarvan op zich. Toen hij enige weken later van baan veranderde, werd er niets meer van hem vernomen.

De betreffende wethouders gaven aan dat de conferentie ‘Kracht van de wijk’, ook in de andere wijken van Amersfoort moest worden gehouden.

Hun beleidsambtenaren waren minder enthousiast, maar stemden schoorvoetend in met het voorstel voor een projectopzet gekoppeld aan een bescheiden begroting.

Daarna werd het stil. Toen er na een maand nog geen reactie uit het stadhuis was binnengekomen, stelden de initiatiefnemers een ultimatum. Vijf minuten voordat die verliep werden ze gebeld. De gemeente (lees: de ambtenaren) zag af van het initiatief omdat dit ‘te zeer vooruitliep op de regie van de gemeente’. Er zou een brief volgen met uitleg. De brief is nooit gekomen.

Daar waar het nieuwe overheidscredo ‘de regie bij de burger’ alom te horen was gaf de gemeente Amersfoort niet thuis en werden de wethouders overruled door hun ambtenaren.

Twee scenario’s

Joop Roebroek, een van de initiatiefnemers van de conferentie, schreef in 2012 voorafgaand aan de bijeenkomsten twee scenario’s. Het eerste scenario dat vooruitkijkt naar het jaar 2017 schetst een beeld van Schothorst en Zielhorst in een diepe crisis, omdat de economische malaise en een totaal mislukte decentralisatie van zorg, welzijn en participatie het woon- en leefklimaat ernstig hebben aangetast.

In het tweede scenario maken de wijken een ongekende bloei door, op basis van tal van inspirerende bewonersinitiatieven die van harte door de gemeente worden gesteund.

2017: De balans opmaken

Inmiddels zijn we 5 jaar verder en kunnen we een voorzichtige balans opmaken van wat de nieuwe wetgeving heeft opgeleverd en in hoeverre de scenario’s zijn ingehaald door de realiteit.

In de twee volgende afleveringen publiceren wij deze scenario’s gevolgd door een commentaar op basis van de kennis van 2017.

10/12/2017 / by / in ,
Comments

Comments are closed here.